گفتار و زبان طبیعی در نوزادان و کودکان

۱. زبان (غریزی و یا اکتسابی)

۲. مهارت های عملی در گفتار کودکان

۳. راهنمای دقیق برای رشد زبان

۵. دیر صحبت کردن کودکان

۶. گفتار کودکانه

۷. مواردی که طبیعی نیست...

۸. لکنت زبان در کودکان

۹. صدای خشن در کودکان

۱۰. بی علاقگی در برقراری ارتباط کودکان

۱۱. توصیه متخصص گفتاردرمانی

 
 
 
 
 
 

زبان (غریزی و یا اکتسابی)

 
یادگیری زبان کودک تا حد زیادی ذاتی است ولی بخشی ازیادگیری زبان کودکان نیز در اثر ارتباط با دیگران و محیط می باشد. زبان را نمادسازی فکر نیز می گویند ویا در تعریف اینگونه گفته اند که یک کد آموخته شده یا یک سری قانون ها سیستمی هست که به ما کمک می کند تا نظر خود بیان کنیم و یا برای خواسته ها و نیازهای خود از آن استفاده کنیم. زبان اشکال مختلفی دارد از جمله: خواندن، نوشتن، حرکات، صحبت کردن و... . زبان در دو بخش اصلی دارد:
 
۱. زبان پذیرنده: آنچه گفته می شود، نوشته می شود یا ترسیم می شود را درک می کند.
۲. زبان بیان: می تواند صحبت کردن، نوشتن یا ترسیم کردن
 
 
 
 
 
 

مهارت های عملی در گفتار کودکان

 
مهارت های عملی در هفته های اولیه زندگی شروع به رشد می کنند. نوزادان و کودکان با «نوبت گرفتن» یاد می گیرند که به صورت غیر کلامی با والدین خود صحبت می کنند. مهارت های عملی شامل موارد زیر است:
 
۱. توانایی پاسخ دادن وقتی از او سوالی پرسیده می شود.
۲. توانایی شرکت در مکالمه با دیگران با رعایت نوبت را دارد.
۳. توانایی توجه و پاسخ به جنبه های غیر کلامی زبان را دارد.
۴. توانایی معرفی موضوع گفتگو برای درک کامل شنونده را دارد.
۵. توانایی استفاده از جملات مناسب در هنگام شروع مکالمه یا پاسخ دادن به چیزی که شخص دیگری گفته است.
۶. توانایی حفظ موضوع را دارد.
۷. توانایی حفظ تماس چشمی مناسب، با خیره شدن زیاد و دور از انتظار در هنگام مکالمه را دارد.
۸. توانایی تشخیص نحوه گفتگو و رفتار با شرکای ارتباطی مختلف را دارد.
 
 
 
 
 

راهنمای دقیق برای رشد زبان

 
۱. انتظار می رود، بین 12 تا 18 ماهگی، کلمات اولیه را داشته باشد.
۲. احتمالاً قبل از 2 سالگی جهش در رشد زبان ایجاد خواهد شد.
۳. تا ۴ سالگی پیش بینی می شود که جملات 4 تا 5 کلمه ای از او شنیده شود.
۴. دستور زبان در اکثر اوقات تا 4 سالگی درست می شود.
۵. تا قبل از ۴ سالگی دیگران همه صحبت های فرزند شما را درک می کنند.
 
 
 
 
 

دیر صحبت کردن کودکان

 
 متخصصان رشد گفتاردرمانی مدت هاست، از قاعده کلی در مورد رشد زبان استفاده می کنند. متخصصان، کودکانی که تا 2 سالگی واژگان کمتر از 50 کلمه دارند را «دیر صحبت کردن» می گویند. مطالعات نسبتاً اخیر، در پروژه ELVS نشان می دهد که این برآورد محافظه کارانه است، زیرا معمولاً کودکان در حال رشد، حدود 260 کلمه را در دو مورد دارند. بنابراین بهتر است والدین برای احتیاط بیشتر و برای اینکه دچار اشتباه نشوند، در صورتی که کودک بین 18 تا 24 ماه آنها، کمتر از 200 کلمه داشت، حتماً به گفتاردرمانی مراجعه کند. دیر صحبت کردن ممکن است نشانه مشکلات گفتاری و زبانی باشد که در دامنه بالینی قرار می گیرند و این بدان معنا نیست که 50 تا 260 کلمه کامل تلفظ می شوند، قرار است بچه های دو ساله بتواند با بچه ها دیگر صحبت کنند!
 
 
 
 

گفتار کودکانه

 
این ممکن است عجیب به نظر برسد اما ممکن است گفتار فرزند شما مانند کودک باشد.
 
 
 
 
 
 

مواردی که طبیعی نیست...

 
 
همه کودکان گاهی اوقات آنچه را که به آنها گفته می شود را به اشتباه یاد می گیرند. هنگام یادگیری صحبت کردن، جملات عجیب و غریب را به زبان می آورد، و صداها و هجاهای گفتاری را در نقاط اشتباه قرار می دهند (یا آنها را حذف می کنند) و این موارد طبیعی به نظر می رسد و جای نگرانی نیست. اما مواردی هم وجود دارد که طبیعی نیست و در صورت مشاهده باید حتماً به گفتاردرمانی مراجعه شود که در زیر به آن اشاره می شود.
 
 
 
 
 

لکنت زبان در کودکان

 
 
لکنت زبان یک بخش عادی برای یادگیری صحبت کردن نمیتواند باشد (اگرچه LITTLE "غیر تسلط عادی" است).
 
 
 
 
 
 

صدای خشن در کودکان

 
صدای کودکان نباید زمخت و خسته کننده باشد، مگر اینکه به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی مانند سرماخوردگی مبتلا باشند.
 
 
 
 
 

بی علاقگی در برقراری ارتباط کودکان

 
اگر کودک شما از برقراری ارتباط با افراد دیگر دلسرد هستند، ارتباط چشمی ضعیفی دارند و از افراد خارج از خانواده دور هستند، یا معمولاً با تکرار کلمات یا بخشی از آن به صورت واژگانی به شما پاسخ می دهند، مهارت های ارتباطی آنها باید توسط متخصص گفتاردرمانی ارزیابی شود. از فرزندتان بخواهید، حتی اگر گاهی خجالتی است، ارتباط و معاشرت داشته باشد.
 
 
 
 
 

توصیه متخصص گفتاردرمانی

 
اگر فرزند شما دیر صحبت کردن را شروع کرده و یا نگران پیشرفت زبان فرزندتان هستید، به دنبال ارزیابی توسط متخصص گفتاردرمانی باشید. ممکن است یک دوست مهربان، خویشاوند یا غیر متخصص به شما توصیه کند که فرزند شما برای ارزیابی خیلی کوچک است یا بگوید «برای ارزیابی  شش ماه صبر کنید». این ممکن است توصیه ای نامناسب باشد. بیشتر والدین به طور غریزی متوجه می شوند، رشد فرزند خودشان با دیگران مطابقت ندارند. در صورت مشاهده موارد گفته شده در بالا بدون توجه به گفته های دیگران حتما به متخصص گفتاردرمانی مراجعه کرده و از او در مورد گفتار فرزند خود مشاوره بگیرید.