اختلالات پردازش شنوایی و دیسلکسی (خوانش پریشی)

 

در سال های اخیر، تعداد کودکان مبتلا به ناتوانی در یادگیری و خواندنی که به دلیل مشکل در شنوایی به متخصصین شنوایی شناسی ارجاع داده می شوند بیشتر و بیشتر شده است. در گذشته، کودکانی با این مشکلات توسط متخصصان آموزشی، آسیب شناسان گفتاری، نورولوژیست ها، روانشناسان و روانپزشکان ارزیابی می شدند. در حالی که روش های استفاده شده توسط این متخصصان نشان می داد که تعدادی از این کودکان به مشکلات پردازش شنوایی مبتلا هستند، اما مشخص شده که روش های کنترل شده دقیق تری که توسط شنوایی شناسان به کار گرفته می شوند، می توانند نتایج بهتری را به همراه داشته باشند. لذا امروزه مراجعه به شنوایی شناسان برای تشخیص اختلالات پردازش شنوایی در کودکان تحت شرایط استاندارد آزمایش شنوایی سنجی به طور فزاینده ای افزایش یافته است.

از آنجا که بسیاری از کودکان مراجعه کننده به شنوایی شناسان علاوه بر مشکلات مربوط به گوش دادن ناشی از اختلال در پردازش شنوایی، مشکلات دیگری را نیز تجربه می کنند، مهم است که والدین و شنوایی شناسان ابتدا علائم معمولی هر اختلال را درک و موشکافی کنند. یکی از مثال های خوب در رابطه با این مشکل ارجاع کودکان مبتلا به خوانش پریشی است. بسیاری از والدین در مورد اینکه خوانش پریشی چیست گیج شده و غالباً ابراز سرخوردگی می کنند چرا که علائم این اختلال از علائم اختلال در پردازش شنوایی قابل تشخیص نیستند. برخی دیگر سعی دارند بین مشکلات پردازش شنوایی و خوانش پریشی تفکیک قائل شوند، بر اساس این تصور که خوانش پریشی در درجه اول مبتنی بر نقص بصری در هنگام خواندن حروف است. علی رغم تلاش های فراوان انجام شده برای ارائه تعریف دقیقی از خوانش پریشی، هنوز هم منابع اطلاعاتی غلط زیادی در این عرصه وجود دارد که درک کامل ماهیت این اختلال در خواندن را برای والدین و معلمان دشوار می سازند.

خوانش پریشی توسط انجمن بین المللی خوانش پریشی (2000) به عنوان «ناتوانی زبانی» ای تعریف شده که در آن فرد در درک کلمات، جملات یا پاراگراف ها مشکل دارد؛ این اختلال، زبان گفتاری و زبان نوشتاری را تحت تأثیر قرار می دهد. «تعریف قبلی ای، که توسط کمیته تحقیقات خوانش پریشی و  انستیتوهای ملی بهداشت، ارائه شده بیان می دارد که این اختلال «با دشواری در رمزگشایی تک کلمه ای مشخص می شود، که معمولاً نشان دهنده عدم توانایی در پردازش آواشناسی است». این اختلال اغلب در رابطه با سن و سایر موارد شناختی و توانایی های آکادمیک بروز می نماید.

آنچه در هر دوی این تعاریف به وضوح قابل مشاهده است این است که کودک علی رغم هوش طبیعی، شنوایی طبیعی، بینایی طبیعی، عدم وجود اختلالات عصبی و فرصت های آموزشی مناسب، در پردازش زبان و فراگیری زبان مشکل دارد. هیچ یک از این تعاریف منبع ناتوانی را بیان نمی کند، اما یک فرد پیشگام در عرصه ناتوانی های خوانشی  اظهار داشت که اختلالات ادراکی در حوزه شنوایی یا بینایی، یا هر دو، عامل اصلی اختلالات در خواندن هستند. اورتن اظهار داشت که این اختلال به دقت در حوزه بینایی یا شنوایی مربوط نیست. این کودکان در هنگام آزمایش، شنوایی و بینایی طبیعی ای داشتند، بلکه بیشتر به نحوه پردازش اطلاعات از طریق سیستم بینایی یا شنوایی مربوط می شود.

هنگامی که یک کودک نارساخوان به متخصص شنوایی شناسی ارجاع داده می شود تا از نظر وجود یک اختلال پردازش شنوایی ارزیابی شود، شنوایی شناس احتمالاً از مجموعه آزمایشی استفاده می کند که در آن هم از محرک های شنیداری ساده مانند زنگ ها، کلیک ها و صدا و هم از محرک های پیچیده مانند گفتار استفاده می شود. بر اساس علائم ارائه شده از طریق اطلاعات جمع آوری شده از والدین، ​​معلمان و سایر متخصصان، شنوایی شناس می تواند مجموعه آزمایش را ارزیابی کند تا نقایص شنوایی را ارزیابی نماید. رایج ترین شکایات معمولاً شامل ضعف در مهارت های گوش دادن، حواس پرتی، ناتوانی در یادگیری کلمات جدید یا اصوات در خواندن، کم توجهی و دشواری در پیروی از دستورالعمل های شنیداری است. در صورت امکان، درک چگونگی تشخیص خوانش پریشی و اینکه آیا کودک به نارساخوانی عمیق یا نارساخوانی سطحی مبتلا شده، مفید خواهد بود. خوانش پریش آواشناسی احتمالاً با واژه های ناآشنا مشکل دارد و تشخیص این اختلال معمولاً بر اساس عملکرد ضعیف در آزمون استاندارد آواشناسی صورت می گیرد. نارساخوان ادراکی احتمالاً با كلمات بی قاعده كه با کلمات نرمال متفاوت هستند مشکل دارد و تشخيص بر اساس عملكرد طبيعي در آزمون استاندارد آواشناسي و عملكرد ضعيف در آزمون استاندارد درك خواندن صورت می گیرد.
 
بحث های قابل توجهی در مورد این موضوع انجام شده که آیا کمبودهای مشاهده شده در افراد مبتلا به خوانش پریشی اساساً مبتنی بر زبان هستند یا اینکه از یک مشکل ادراکی - شنوایی اساسی ناشی شده اند. سیستم شنوایی برای پیشرفت زبان بسیار مهم است و شواهد زیادی در رابطه با کودکان کم شنوا وجود دارد که نشان می دهد نقص ادراکی - شنوایی به عنوان یک عامل حاشیه ای می تواند باعث تأخیر و اختلال در رشد زبان شود. از این رو باید انتظار داشته باشیم که حداقل برای برخی از کودکان مبتلا به خوانش پریشی فونولوژیک، اختلال در سیستم شنوایی باعث نقص در زبان شود. بر خلاف کودکان کم شنوا، اختلالی در سیستم پیرامونی اتفاق نمی افتد، اما ممکن است در برخی از نقاط سیستم شنوایی صعودی یا در سطح قشر مغز، از طریق اتصالات میان دو نیمکره، درون نیمکره و یا اتصالات مرتبط، عملکرد غیرطبیعی ای بروز کند که منجر به عدم توانایی کودک در پردازش عادی ورودی های گفتار خواهد شد.

بخش هایی که به احتمال زیاد نقایص عملکردی را به وضوح نشان می دهند، شامل توالی زمانی اطلاعات (ارزیابی توسط آزمون الگوی کشش صدا ارزیابی می شود)، مشکلات اساسی مربوط به شنوایی (ارزیابی توسط سنجش گفتار در آزمون های نویز انجام می شود) و عدم تقارن تعاملی در رقابت می باشند (ارزیابی از طریق آزمایش گوش دادن دو گوشی انجام می شوند) نقایص دیگری نیز ممکن است در برخی از کودکان مبتلا به خوانش پریشی دیده شود، اما پیش بینی می شود که در اکثر کودکان مبتلا به این اختلال، این بخش ها مناطق اصلی هستند که نقاط ضعف در آن ها مشاهده می شود. این احتمال وجود دارد که نتایج در نهایت نشان دهند که کودکان مبتلا به انواع مختلف خوانش پریشی به احتمال زیاد الگوهای خاصی را در آزمایش های پردازش شنوایی نشان می دهند، اما در حال حاضر، هیچ نتیجه اثبات شده ای از ارتباط بین خوانش پریشی و اختلال در پردازش شنوایی ثبت نشده است. در حال حاضر، متخصص شنوایی سنجی می تواند در درجه اول بر روی سه مهارت پردازش شنوایی متمرکز شود و یک پایگاه داده را از نتایج به دست آمده از کودکان مبتلا به نارساخوانی (و همچنین سایر بیماری های شایع) تهیه کند. همین کار باید در دسته کودکان فاقد اختلال خواندن نیز انجام شود. به طور معمول، خوانش پریشی تا زمانی که کودکان به کلاس سوم مدرسه نروند، تشخیص داده نمی شود. کودکانی که به دلیل اختلالات در پردازش شنوایی در سنین کمتر ارزیابی می شوند، در هنگام آزمایش، انواع مشابهی از کمبودها را نشان می دهند. سرانجام، ممکن است کودکان خردسال مورد آزمایش قرار گیرند تا مشخص شود که کدام یک از کودکان در دراز مدت به دلیل نقص ادراکی شنوایی دچار مشکل می شوند.

https://www.readingrockets.org/article/auditory-procesing-disorders-and-dyslexia